Odprawa posłów greckich | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Odprawa posłów greckich

„Odprawa posłów greckich” - streszczenie szczegółowe

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Karolina Marlęga

Sztuka została wystawiona pierwszy raz w Ujazdowie pod Warszawą 12 stycznia 1573 roku. Została zadedykowana królewskiej parze oraz Janowi Zamoyskiemu.

PERSONY

ANTENOR
ALEKSANDER, którego i Parysem zowią
HELENA
PANI STARA
POSEŁ PARYSÓW
UILISSES , MENELAUS posłowie greccy
PRIAMUS, król trojański
KASANDRA
ROTMISTRZ
WIĘZIEŃ
CHORUS z panien trojańskich

Prolog
Na środku Placu Publicznego w Troi przed pałacem zebrał się Chór panien trojańskich. Kobiety zasiadły na stopniach na środku placu.

Monolog Antenora, który przedstawił zarys historii uprowadzenie pięknej greczynki - Heleny przez Parysa. Mężczyzna wygłosił swoje zdanie, iż kobieta powinna powrócić do swojej ojczyzny, dzięki czemu Troja uniknie wielkiej wojny z Grekami.


Głos zabrał Antenor, który zaczął opowiadać o greckich posłach domagających się wydania pięknej Heleny, porwanej przez Aleksandra-Parysa od jej męża i z ojczyzny. Powrót kobiety jest warunkiem utrzymania pokoju między stronami sporu: „Lecz jeśli z niczym posłowie odjadą, / Tegoż dnia nowin słuchajmy, że Greczyn / Z morza wysiada i ziemię wojuje”.

Antenor rozwodzi się na temat intryg knutych przez sprytnego i przebiegłego Parysa, niezamierzającego oddawać swej zdobyczy: „Praktyki czyni, towarzystwa zbiera, / Śle upominki, aż i mnie nie minął”. Mówca deklaruje, że nie zamierza przejść na stronę przekupnego wiarołomcy, lecz dalej będzie kierował się starymi zasadami. Nadzieję na zwycięstwo pokładał w Bogu.

Epeisodion I

Parys usiłował pozyskać przychylność Antenora. Mężczyzna zapowiedział jednak, że pozostanie wierny swoim przekonaniom i poprze roszczenia greckich posłów wobec księcia Troi.


Rozważania przerwało pojawienie się Aleksandra-Parysa, który przyszedł prosić „zacnego” towarzysza o przychylność w rozmowie z posłami greckimi. Na tę prośbę Antenor odpowiedział, że uczyni wszystko: „Cokolwiek będzie sprawiedliwość niosła / I dobre rzeczypospolitej naszej”. W dalszej rozmowie Parys zaczął wypominać Antenorowi brak koleżeństwa z jego strony, lecz ten nie dał się zmanipulować i trafnie ripostował zarzuty egoisty i cynika:


ALEKSANDER
Wymówki nie masz, gdy przyjaciel prosi.
ANTENOR
Przyzwalam, kiedy o słuszną rzecz prosi”.


Antenor odpierał argumenty Parysa, który oskarżał go o to, iż większą sympatią darzy obcych, niż swoich pobratymców. Roztropny mężczyzna odparł, że dla niego najważniejszymi wartościami są prawda, sumienie, sprawiedliwość i uczciwość. Parys poczuł się urażony stanowczością Antenora.


Gdy Parys zarzucił, iż nieugięty rozmówca ma więcej serca dla obcego, niż dla niego, ten odparł, że najważniejsza dla niego jest prawda, a nie więzi sympatii. Aleksander nie poprzestał na tym, lecz wypominał Antenorowi fakt, iż obaj byli mieszkańcami Troi i walczyli niejeden raz ramię w ramię z wrogiem, cały czas starał się wzbudzić w nim wyrzuty sumienia, że nie chce pomóc „przyjacielowi”. Tymczasem niezachwiany w swym postanowieniu Antenor odwoływał się do takich wartości, jak sumienie, prawda, sprawiedliwość, uczciwość. W pewnym momencie, zdenerwowany natarczywością Parysa, rzekł: „I żon, i cudzych darów nierad biorę. / Ty, jako żywiesz, tak, widzę, i mówisz / Niepowściągliwie; nie mam z tobą sprawy”.

Chwilę później usłyszał słowa urażonego Aleksandra, który wyraził żal, że kiedykolwiek prosił o coś Antenora i zadeklarował wiarę w boską sprawiedliwość. Po tej wymianie zdań mężczyźni odeszli z Placu.

Pieśń chóru (stasimon) I

Chorus zaintonował pieśń o mądrości i młodości, o tym, że niemożliwe jest połączenie tych dwóch wartości.


strona:    1    2    3    4    5    6    7  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteœ gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Ulisses Parysa określił jako:
a) marnotrawcę
b) miernotę
c) niewdzięcznika
d) pochopnego młodzieńca
Rozwiązanie

Kto nazwał Troję nierządnym, bliskim „zginienia” królestwem?
a) Ulisses
b) Helena
c) Menelaos
d) Kasandra
Rozwiązanie

Słowa „Wy, który pospolitą rzeczą władacie” padają w:
a) drugiej pieśni chóru
b) trzeciej pieśni chóru
c) epilogu
d) pierwszej pieśni chóru drugiej
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Odprawa posłów greckich” - streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Odprawy posłów greckich” w pigułce
Geneza i tytuł „Odprawy posłów greckich”
Czas i miejsce akcji „Odprawy posłów greckich”
Problematyka „Odprawy posłów greckich”
„Odprawa posłów greckich” jako dramat moralno-polityczny
Jan Kochanowski - biografia
Problemy XVI-wiecznej Polski ukazane w „Odprawie posłów greckich” - polityczna wymowa utworu
„Odprawa posłów greckich” jako tragedia humanistyczna
„Odprawa posłów greckich” przykładem utworu parenetycznego
Zarys historii Heleny i Parysa (mit tebański)
Cechy dramatu antycznego na przykładzie struktury i kompozycji „Odprawy posłów greckich”
Uniwersalizm treści „Odprawy posłów greckich”
Obraz polskiego społeczeństwa w „Odprawie posłów greckich”
Plan wydarzeń „Odprawy posłów greckich”
Motywy literackie w „Odprawie posłów greckich”
Kalendarium twórczości Jana Kochanowskiego
Cytaty z twórczości Kochanowskiego
Najważniejsze cytaty „Odprawy posłów greckich”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka bohaterów „Odprawy posłów greckich”





Tagi:
• Odprawa posłów greckich Kochanowskiego • opracowanie Odprawy posłów greckich • życiorys Jana Kochanowskiego • Odprawa posłów greckich jako dramat antyczny • Polska w Odprawie posłów greckich • polityka w Odprawie posłów greckich • Krytyka społeczeństwa polskiego w odprawie posłów greckich • Odprawa posłów greckich uniwersalne przesłanie • geneza dramatu Odprawa posłów greckich